Monday, October 12, 2009
ماں بارے لامسال پنجابی کویتا
بیبی مینوں اکاش چوں دیکھدی ہے
میں ڈول جاندا کدے
جیوندی سی تاں چوری کر سکدا ساں
دیکھدے تاں دیوتے وی ہن
ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਇਕ ਕਵਿਤਾ (ਪੰਜਾਬ ਸੰਤਾਪ ਬਾਰੇ)
ਜੈ ਜੈ ਮਾਤਾ ਜੈ ਮਤਰੇਈ
ਜਗ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾ ਤੇਰੇ ਜੇਹੀ
ਤੂੰ ਸੰਤਾਂ ਤੋਂ ਦੈਂਤ ਬਣਾਵੇਂ
ਸੰਤ ਮਰੇ ਜਾਂ ਦੈਂਤ ਵਿਨਾਸੇ?
ਹੰਝੂਆਂ ਤੋਂ ਪੁਛਦੇ ਨੇ ਹਾਸੇ
ਕਰਾਮਾਤ ਕੀਤੀ ਇਹ ਕੇਹੀ
ਹਰਿਮੰਦਿਰ ਦੀ ਕਰਨ ਜੁਹਾਰੀ
ਤੂੰ ਆਈ ਕਰ ਟੈੰਕ ਸਵਾਰੀ
ਸਤਿ ਸਿੰਘਾਸਣ ਹੱਥੀਂ ਢਾਹਿਆ
ਤੇ ਮੁੜ ਹੱਥੀਂ ਆਪ ਬਣਾਇਆ
ਵਾਹ ਰਚਨਾ ਵਾਹ ਖੇਹੋ ਖੇਹੀ
ਸਨ ਕਲਸ ਤੂੰ ਚੀਰ ਲੰਗਾਰੇ
ਤੇ ਮੁੜ ਮਲ੍ਹਮਾਂ ਨਾਲ ਸਵਾਰੇ
ਆਪੇ ਤੂੰ ਸੰਕਟ ਉਪਜਾਵੇਂ
ਨਿਕਟੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪ ਬਚਾਵੇਂ
ਨਿਤ ਨਿਰਮੋਹੀ ਨਿਤ ਸਨੇਹੀ .
ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਤਖ਼ਤ ਹਜਾਰੇ ਰਹਿਣਾ
ਭਾਵੇਂ ਭਠ ਖੇੜਿਆਂ ਦਾ ਸਹਿਣਾ.
ਤੁਮਰੀ ਗਣਤ ਗਣੇ ਨਾ ਕੋਈ
ਹਰ ਅਣਹੋਣੀ ਤੁਮ ਤੇ ਹੋਈ
ਹਰ ਥਾਂ ਤੇਰੀ ਪੇਓ ਪੇਈ
Friday, October 9, 2009
ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਨਰੂਲਾ - ਫਰਮਾਇਸ਼
ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ ਏ, ਗੀਤ ਸੁਣਾਵਾਂ
ਹੁਕਮ ਤੁਹਾਡਾ ਸਿਰਮੱਥੇ ਤੇ
ਕਿਹੜਾ ਕਿਧਰੋਂ ਲੈਣ ਹੈ ਜਾਣਾ ?
ਅੱਗੇ ਪਿਛੇ ਹਰਫ ਜੋੜ ਕੇ
ਜੀਭ ਹਿਲਾ ਕੇ ਲੱਚਕ ਬਣਾ ਕੇ
ਬੱਸ ਮੈਂ ਗੀਤ ਸੁਣਾ ਹੀ ਦੇਣੈ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ ਗੱਲ ਮਮੂਲੀ
ਪਰ ਇਹ ਗੀਤ ਹੈ ਬੜਾ ਅਨੋਖਾ
ਤੁਸਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆਂ ਹੋਣਾ
ਗੀਤ ਹੈ ਮੇਰਾ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ
ਆਜ਼ਾਦੀ ਜੋ ਮਸਾਂ ਲਿਆਂਦੀ
ਕੱਟ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ
ਕਾਲੇ ਪਾਣੀ ਜੇਲ੍ਹੀਂ ਸੜਕੇ
ਗੋਲੀ ਤੋਪ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਕੇ
ਫਾਂਸੀ ਦੇ ਤੱਖਤੇ ਤੇ ਚੜਕੇ
ਮਸਾਂ ਲਿਆਂਦੀ ਯਾਰ ਆਜ਼ਾਦੀ
ਲਓ ਫਿਰ ਰੌਲਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਉ
ਵਾਜ ਰੋਕ ਲਓ ਸਾਹ ਨਾ ਕੱਢੋ
ਮੱਤ ਮਗਰੋਂ ਕੋਈ ਦਏ ਉਲਾਂਭਾ
ਸੁਣ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਇਆ
ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਸੁਨਾਣਾ
ਨਾਲੇ ਗੌਣਾ ਏ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ
ਨੀਵੀਂ ਵਾਜੇ ਨੀਵੀਂ ਸੁਰ ਵਿੱਚ
ਮਤ ਕਿਧਰੇ ਹਾਕਮ ਦੇ ਕੰਨੀ
ਗੀਤ ਮੇਰੇ ਦੀ ਵਾਜ ਪਹੁੰਚ ਜਾਏ
ਉਂਝ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹਾਕਮ ਦੇ ਕੋਲੋਂ
ਵੇਲੇ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਕੋਲੋਂ
ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ
ਬੇਸ਼ਕ ਹਾਕਮ ਬੇਰਹਿਮ ਹੈ
ਸੱਚ ਦਾ ਖੂਨ ਕਰਾ ਦਿੰਦਾ ਏ
ਹੱਕ ਮੰਗਦੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਉੱਤੇ
ਲਾਠੀ ਗੈਸ ਚਲਾ ਦਿੰਦਾ ਏ
ਨਿਹੱਥੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਉੱਤੇ
ਗੋਲੀ ਵੀ ਚਲਵਾ ਦਿੰਦਾ ਏ
ਬੇਮੁਹਾਰੀ ਪੁਲਿਸ ਏਸਦੀ
ਹਿਟਲਰ ਕੋਲੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਜੇ
ਅੰਨ੍ਹਾ ਜਬਰ ਆਵਾਮਾਂ ਉੱਤੇ
ਰੋਜ ਏਸ ਦੀ ਆਦਤ ਬਣ ਗਈ
ਬੇਅਥਾਹ ਹੈ ਠਗੀ ਚੋਰੀ
ਜੋਰਾਂ ਤੇ ਹੈ ਰਿਸ਼ਵਤ ਖੋਰੀ
ਅਫਸਰ ਸਭ ਕੰਮ ਚੋਰ ਬਣੇ ਨੇ
ਕੰਮ ਕਰਨ ਨੂੰ ਮੇਹਣਾ ਸਮਝਣ
ਕੰਮ ਕਹੋ ਤਾਂ ਵੱਢਣ ਪੈਂਦੇ
ਕਹਿੰਦੇ ਏਥੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਬੂਥੇ ਚੁੱਕੀਂ
ਮਾਮੇ ਦਾ ਘਰ ਸਮਝ ਰੱਖਿਐ
ਆ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਖਾਲੀ ਹੱਥੀ ਖਾਲੀ ਖੀਸੇ
ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਮੁੰਹ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ
ਪਰ ਮੈਂ ਵੀ ਕੀ ਲੈਣੈ ਲੋਕੋ
ਐਵੇਂ ਉਲਟੇ ਵਹਿਣ ਪੈ ਗਿਆ
ਜੋ ਕਰਨਗੇ ਸੋ ਭਰਨਗੇ
ਮੈਂ ਕੋਈ ਠੇਕੇਦਾਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਹਾਂ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਗੀਤ ਸੁਨਾਣੈ ਆਪਣਾ
ਗੀਤ ਹੈ ਮੇਰਾ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ
ਏਹਦੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਗੱਲ ਟੈਕਸ ਦੀ
ਟੈਕਸ ਦਾ ਮੈਂ ਜਿਕਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾਂ
ਬੇਸ਼ੱਕ ਟੈਕਸ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ
ਟੁਟੱਣ ਵਾਂਗ ਪਹਾੜ ਹਿਮਾਲਾ
ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਣੇਪੇ ਉੱਤੇ
ਛੜੇ ਛਟੀਂਕ ਰੰਡੇਪੇ ਉੱਤੇ
ਤੁਰਨ ਫਿਰਨ ਤੇ ਆਣ ਜਾਣ ਤੇ
ਕੋਠਾ ਛੱਪਰ ਪਾਣ ਤੇ ਟੈਕਸ
ਮੇਲੇ ਮੰਦਰ ਜਾਣ ਤੇ ਟੈਕਸ
ਸਿਨਮੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦੋ ਘੜੀਆਂ
ਬੈਹ ਕੇ ਦਿਲ ਪ੍ਰਚਾਣ ਤੇ ਟੈਕਸ
ਨਰਮਾਂ ਮਿਰਚ ਕਮਾਦ ਕਪਾਹਾਂ
ਚੀਜ ਖਰੀਦੋ ਭਾਵੇਂ ਵੇਚੋ
ਜਿਧਰ ਕਿਧਰ ਏਧਰ ਉਧਰ
ਪੁਰਬ ਪੱਛਮ ਉਤਰ ਦੱਖਣ
ਟੈਕਸ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੈ ਲੋਕੋ
ਪਰ ਮੈਂ ਇਸਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ
ਚੋਰ ਬਲੈਕੀ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ
ਲੁੱਟ ਦਾ ਗਰਮ ਬਜਾਰ ਹੈ ਲੋਕੋ
ਅਫਸਰਸ਼ਾਹੀ ਰਿਸ਼ਵਤ ਸਿਰ ਤੇ
ਕਰਦੀ ਮੌਜ ਬਹਾਰ ਏ ਲੋਕੋ
ਚੋਰ ਤੇ ਕੁੱਤੀ ਦਾ ਸਮਝੋਤਾ
ਮੇਹਨਤਕਸ਼ ਲਾਚਾਰ ਹੈ ਲੋਕੋ
ਮਾਰ ਛੜੱਪੇ ਵਧੀ ਮਹਿੰਗਾਈ
ਮੱਚੀ ਹਾਹਾਕਾਰ ਏ ਲੋਕੋ
ਕਿਰਤੀ ਕਾਮੇ ਭੁੱਖੇ ਨੰਗੇ
ਵੇਹਲੜ ਮੋਜ ਬਹਾਰ ਏ ਲੋਕੋ
ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਭੁਖਮਰੀ ਦਾ
ਕਾਮਾ ਅੱਜ ਸ਼ਿਕਾਰ ਏ ਲੋਕੋ
ਮਾਰ ਘੁਰਾੜੇ ਅੱਖਾਂ ਮੀਟੀ
ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸਰਕਾਰ ਏ ਲੋਕੋ
ਭੁੱਖ ਦਾ ਭੂਤ ਚੁਫੇਰੇ ਨੱਚੇ
ਸਾਰਾ ਦੇਸ਼ ਬਿਮਾਰ ਏ ਲੋਕੋ
ਪਰ ਮੈਂ ਵੀ ਕੀ ਲੈਣੈ ਲੋਕੋ
ਤੁਸੀਂ ਚੁਣੀ ਸਰਕਾਰ ਏ ਲੋਕੋ
ਲੋਕ ਸਿਆਣੇ ਸਮਝ ਲੈਣਗੇ
ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਦਰਕਾਰ ਏ ਲੋਕੋ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਗੀਤ ਸੁਨਾਣੈ ਆਪਣਾ
ਗੀਤ ਹੈ ਮੇਰਾ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ
ਲਓ ਲੋਕੋ ਹੁਣ ਕੰਨ ਲਗਾ ਲਓ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਗੀਤ ਸੁਨਾਣ ਲਗਾ ਜੇ
ਹੌਲੀ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਗਾਵਾਂਗਾ
ਨੀਵੀਂ ਵਾਜੇ
ਮੱਤ ਕਿਧਰੇ ਹਾਕਮ ਦੇ ਕੰਨੀ
ਗੀਤ ਮੇਰੇ ਦੀ ਵਾਜ ਪਹੰਚ ਜਾਏ
ਬੇਸ਼ੱਕ ਮੈਂ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਕੋਲੋਂ
ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ
ਪਰ ਕੋਈ ਸਰਕਾਰੀ ਬੰਦਾ
ਹਾਕਮ ਨੂੰ ਉਕਸਾ ਨਾ ਦੇਵੇ
ਔਹ ਵੇਖੋ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਲਮ ਫੜ ਕੇ
ਕਿਦਾਂ ਲਿੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਜਿਉਂ ਕਹਿੰਦੈ ਕੋਰੀ
ਲੋਕੋ ਆਦਤ ਜਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ
ਕੱਟ ਦਿਓ ਚਾਹੇ ਪੋਰੀ ਪੋਰੀ
ਔਹ ਜੋ ਕੋਈ ਸਰਕਾਰੀ ਬੰਦਾ
ਹਾਕਮ ਨੂੰ ਉਕਸਾ ਨਾ ਦੇਵੇ
ਆਦਤ ਮੂਜ਼ਬ ਹਾਕਮ ਕਿਧਰੇ
ਗੀਤ ਤੇ ਟੈਕਸ ਲਾ ਨਾ ਦੇਵੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਦੀ ਆਦਤ ਜੁ ਹੈ
ਚੀਜ਼-ਚੀਜ਼ ਤੇ ਟੈਕਸ ਲਾਉਣਾ
ਫੇਰ ਕਿਤੇ ਜੇ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ
ਤੁਹਾਡੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਪੂਰ ਦਿਆਂਗਾ
ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਗੀਤ ਸੁਣਾਕੇ
ਅੱਜ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮੁਆਫ ਕਰ ਦਿਉ
ਅੱਜ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮੁਆਫ ਕਰ ਦਿਉ
ਬਾਗਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ - ਸੈਮੁਅਲ ਜੌਨ
ਸੈਮੁਅਲ ਜੌਨ ਦਾ ਇਹ ਨੁਕੜ ਨਾਟਕ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਥਾਂਵਾਂ ਉਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ Ι ਇਹ ਸੁਜਾਨ ਸਿੰਘ ਇਸੇ ਨਾਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਉਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ Ι
ਕਦੀ ਤੇ ਹੱਸ ਬੋਲ ਵੇ
ਕਦੀ ਤੇ ਹੱਸ ਬੋਲ ਵੇ ਨਾ ਜਿੰਦ ਸਾਡੀ ਰੋਲ ਵੇ
ਕਦੀ ਤੇ ਹੱਸ ਬੋਲ ਵੇ ਨਾ ਜਿੰਦ ਸਾਡੀ ਰੋਲ ਵੇ
ਵੇ ਆਜਾ ਦਿਲ ਜਾਨੀਆਂ ,ਵੇ ਕਰ ਮਹਿਰਬਾਨੀਆਂ
ਵੇ ਆਜਾ ਦਿਲ ਜਾਨੀਆਂ ,ਵੇ ਕਰ ਮਹਿਰਬਾਨੀਆਂ
ਨਾ ਦੁਖਾਂ ਨਾ ਟੋਲ ਵੇ ਨਾ ਜਿੰਦ ਸਾਡੀ ਰੋਲ ਵੇ
ਕਦੀ ਤੇ ਹੱਸ ਬੋਲ ਵੇ ................
ਵੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਵੇ ਤੈਨੂੰ ਪੱਲੇ ਪਾ ਕੇ
ਵੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਵੇ ਤੈਨੂੰ ਪੱਲੇ ਪਾ ਕੇ
ਲੁਟੀ ਮੈ ਅਨਭੋਲ ਵੇ ਨਾ ਜਿੰਦ ਸਾਡੀ ਰੋਲ ਵੇ
ਕਦੀ ਤੇ ਹੱਸ ਬੋਲ ਵੇ ................
ਵੇ ਨਿਤ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕੀਤੇ ਨੇ ਸਾਹ ਥੋੜੇ
ਵੇ ਨਿਤ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕੀਤੇ ਨੇ ਸਾਹ ਥੋੜੇ
ਆ ਖੁਲ ਗਏ ਨੇ ਪੋਲ ਵੇ ਨਾ ਜਿੰਦ ਸਾਡੀ ਰੋਲ ਵੇ
ਕਦੀ ਤੇ ਹੱਸ ਬੋਲ ਵੇ ................
ਵੇ ਦੇਸ਼ ਪਰਾਇਆ ਵੇ ਜਾ ਕੇ ਵਸਾਇਆ
ਵੇ ਦੇਸ਼ ਪਰਾਇਆ ਵੇ ਜਾ ਕੇ ਵਸਾਇਆ
ਆ ਦੁਖ ਸੁਖ ਫੋ਼ਲ ਵੇ ਨਾ ਜਿੰਦ ਸਾਡੀ ਰੋਲ ਵੇ
ਕਦੀ ਤੇ ਹੱਸ ਬੋਲ ਵੇ ਨਾ ਜਿੰਦ ਸਾਡੀ ਰੋਲ ਵੇ
ਵੇ ਆਜਾ ਦਿਲ ਜਾਨੀਆਂ ,ਵੇ ਕਰ ਮਹਿਰਬਾਨੀਆਂ
ਵੇ ਆਜਾ ਦਿਲ ਜਾਨੀਆਂ ,ਵੇ ਕਰ ਮਹਿਰਬਾਨੀਆਂ
ਨਾ ਦੁਖਾਂ ਨਾ ਟੋਲ ਵੇ ਨਾ ਜਿੰਦ ਸਾਡੀ ਰੋਲ ਵੇ
ਕਦੀ ਤੇ ਹੱਸ ਬੋਲ ਵੇ ਨਾ ਜਿੰਦ ਸਾਡੀ ਰੋਲ ਵੇ
ਕਦੀ ਤੇ ਹੱਸ ਬੋਲ ਵੇ ਨਾ ਜਿੰਦ ਸਾਡੀ ਰੋਲ ਵੇ
Thursday, October 1, 2009
तूफ़ानी पितरेल पक्षी का गीत
मक्सिम गोर्की
समुद्र की रुपहली सतह के ऊपर हवा के झोंके तूफ़ान के बादलों की सेना जमा कर रहे हैं और बादलों तथा समुद्र के बीच तूफ़ानी पितरेल चक्कर लगा रहा है–गौरव और गरीमा के साथ, अंधकार को चीरकर कौंध जाने वाली बिजली की रेखा की भांति!
कभी वह नीचे उतर आता है–इतना की लहरें उसके पंखों को दुलारती हैं, फ़िर तेज़ी के साथ ऊँचे उठ जाता है–तीर की भांति बादलों को चीरता और अपनी भयानक चीख़ से आकाश को गुंजाता, और बादल –उसकी इस साहसपूर्ण चीख़ में चरम आनंदातिरेक का अनुभव कर–थरथरा उठते!
उसकी इस चीख़ में तूफ़ान से टकराने की एक हूक ध्वनित होती! उसके आवेश और आवेगों की, उसके गुस्से और जीत में उसके विश्वास की लपक ध्वनित होती!
समुद्री गल पक्षी भय से चिचिया उठते,–चिचियाते-करहाते पानी की सतह पर छितर जाते और डर के मारे समुद्र की स्याह गहराइयों में समां जाने के लिए उतावले हो उठते!
और ग्रेब पक्षी भी विलाप करने लगते! संघर्ष के चर्म आह्लाद को– जो सभी संज्ञाओं से परे है–वे क्या जाने? बिजली की गरज और बादलों की गड़गडाहट उनकी जान सोख लेती!
और बुद्धू पेंगुइन चट्टानों की दरारों में गर्दनें डाल समझते हैं कि मुक्ति मिल गई! एक अकेला तूफ़ानी पितरेल पक्षी ही है जो समुद्र के ऊपर, रुपहले झाग उगलती फनफनाती लहरों के ऊपर, मंडरा रहा है!
और तूफ़ान के बादल समुद्र के सतह पर घिरते आ रहे हैं–अधिकाधिक नीचे, अधिकाधिक काले–और गीत गाती तथा छलछलाती लहरें–गरज और गड़गडाहट से गले मिलने की उमंगों से भरी–ऊँची उठती रहीं हैं–ऊँची उठती जा रही हैं!
बिजली कड़कती और दमामा बजता है. समुद्र की लहरें हवा के झोकों के विरुद्ध भयानक युद्ध में कूद पड़ती हैं और हवा के झोंके–उन्हें अपने लौह आलिंगन में जकड़–इस समूची मरकत राशिः को चट्टानों पर दे मारते हैं–और उनका एक-एक कण छितरा जाता है!
तूफ़ानी पितरेल पक्षी–अंधकार को चीरकर कौंध जाने वाली बिजली की रेखा की भांति–तीर की तरह तूफ़ान के बादलों को बींधता, तेज़ धार की भांति पानी को भीतर से काटता चक्कर लगा रहा हैं और अपनी चीख़ से आकाश गूंजा रहा है!
दानव की भांति–सदा अट्टहास करते और सुबकते तूफ़ान के काले दानव की भांति–वह निर्बाध मंडरा रहा है–तूफ़ान के बादलों पर अट्टहास करता, आनंदातिरेक से सुबकता!
बिजली की गरज में थकान की भनभनाहट वह सुनता है. इस दानव की बुद्धि से वह छिपी नहीं रहती. उसका विश्वास है कि बादल सूरज की सत्ता को कभी नहीं मिटा सकेंगे!
समुद्र गरजता हैं….बिजली कड़कती है…
समुद्र के व्यापक विस्तार के ऊपर तूफ़ान के बादलों में नीली बिजली कौंधती है, लहरें उछलकर विद्धुत अग्नि-बाणों को लपकती और उन्हें ठंडा कर देती हैं और उनके सर्पिल प्रतिबिम्ब, बल खाते और बुझते, समुद्र की गहराइयों में समा जाते है.
तूफ़ान! शीघ्र ही तूफ़ान टूट पड़ेगा!
लेकिन तूफ़ानी पितरेल पक्षी है कि अभी भी–गौरव और गरीमा से भरा–बिजली की कड़क और बादलों के बीच और गरजते चिंग्घाड़ते समुद्र के ऊपर मंडरा रहा है और उसकी चीख़ में चरम आह्लाद की ध्वनी है–विजय की भविष्यवाणी की भांति…
आए तूफ़ान, अपने पूरे गुस्से के साथ आए!
Subscribe to:
Posts (Atom)