Showing posts with label ਫਿਲਮਾਂ فیلمان. Show all posts
Showing posts with label ਫਿਲਮਾਂ فیلمان. Show all posts

Wednesday, July 6, 2011

ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਮਨੀ ਕੌਲ ਦੀ ਮੌਤ , ਕਲਾ ਜਗਤ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸੱਟ

ਨਵੇਂ ਸਿਨਮੇ ਦੇ ਮੋਢੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ  ਇੱਕ , ਮਸ਼ਹੂਰ ਫ਼ਿਲਮਕਾਰ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ ਮਨੀ  ਕੌਲ ਦਾ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਨਿਧਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ . 66 ਸਾਲ  ਦੇ ਮਨੀ  ਕੌਲ ਪਿਛਲੇ ਕੁੱਝ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬੀਮਾਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ .


ਮਨੀ  ਕੌਲ ਨੇ ਉਸਕੀ ਰੋਟੀ ,  ਅਸਾੜ ਕਾ ਏਕ ਦਿਨ ,  ਦੁਵਿਧਾ ਅਤੇ ਇਡਿਅਟ ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ - ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਸ਼ਾਬਾਸ਼ੀ ਮਿਲੀ . ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਫਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਕਰਿਟਿਕਸ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ ਹੈ .ਹਿੰਦੀ ਲੇਖਕ ਮੁਕਤੀਬੋਧ ਬਾਰੇ ਮਨੀ ਕੌਲ ਦੀ ਫਿਲਮ ' ਸਤਹ ਸੇ ਉਠਤਾ ਆਦਮੀ ' ਆਪਣੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਤਜੁਰਬਾ ਸੀ.


60  ਦੇ ਦਸ਼ਕ  ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ‘ਨਿਊ ਇੰਡੀਅਨ ਸਿਨਮਾ’  ਦੇ ਤਹਿਤ ਨਵੀਂਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਚਲਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਿਣਾਲ ਸੇਨ  ,  ਕੁਮਾਰ ਸਾਹਿਨੀ  ਵਰਗੇ ਲੋਕਾਂ  ਦੇ ਨਾਲ - ਨਾਲ ਮਨੀ  ਕੌਲ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ .


ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਮੂਲ  ਦੇ ਪਰਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਮਨੀ ਕੌਲ ਨੇ ਐਫ ਟੀ ਟੀ ਆਈ ਵਿੱਚ ਪੜਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ  ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇ .


ਛੇਤੀ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਫਿਲਮਾਂ ਬਣਾਕੇ ਆਪਣੀ ਵੱਖ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾ ਲਈ . ਬਾਲੀਵੁਡ ਦੀ ਤੜਕ - ਭੜਕ ਤੋਂ ਦੂਰ ਉਹ ਜੀਵਨ ਭਰ ਆਪਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਰਹੇ .


1969 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ‘ਉਸਦੀ ਰੋਟੀ’ ਨਾਮ ਦੀ ਫਿਲਮ ਬਣਾਈ ਜੋ ਇੱਕ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਫਿਲਮ ਸੀ .  ਇਸਦੇ ਲਈ ਮਨੀ  ਕੌਲ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਕਰਿਟਿਕਸ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ .


1971 ਵਿੱਚ ਮੋਹਨ ਰਾਕੇਸ਼  ਦੇ ਡਰਾਮੇ ‘ਅਸਾੜ ਕਾ ਏਕ ਦਿਨ’ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਇਸ ਨਾਮ ਦੀ ਫਿਲਮ ਬਣਾਈ .  ਇਸ ਵਿੱਚ ਓਮ ਪੁਰੀ  ,  ਰੇਖਾ ਸਬਨਿਸ ਅਤੇ ਅਰੁਣ ਖੋਪਕਰ ਨੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ .  ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਕਰਿਟਿਕਸ ਅਵਾਰਡ ਵੀ .


ਸਾਲ 1973 ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਫਿਲਮ ‘ਦੁਵਿਧਾ’ ਨੂੰ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਸ਼ਾਬਾਸ਼ੀ ਮਿਲੀ . ਇੱਕ ਰਾਜਸਥਾਨੀ ਲੋਕ ਕਥਾ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਇਸ ਫਿਲਮ ਲਈ ਵੀ ਮਨੀ  ਕੌਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਮਿਲਿਆ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਕਰਿਟਿਕਸ ਅਵਾਰਡ .  


70  ਦੇ ਦਹਾਕੇ  ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁੱਝ ਲੋਕਾਂ  ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ‘ਘਾਸੀਰਾਮ ਕੋਤਵਾਲ’ ਡਰਾਮੇ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਫਿਲਮ ਵੀ ਬਣਾਈ ਸੀ ਜੋ ਓਮ ਪੁਰੀ  ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ ਸੀ .


ਮਨੀ  ਕੌਲ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਖ - ਵੱਖ ਮਜ਼ਮੂਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ  ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਦਿੱਤੀ .  1989 ਵਿੱਚ ਆਈ ਗ਼ੈਰ - ਫੀਚਰ ਫਿਲਮ ‘ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰੀ’ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਠੁਮਰੀ ਗਾਇਕਾ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇਵੀ   ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ ਸੀ .  ਇਸਦੇ ਲਈ ਮਨੀ  ਕੌਲ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਇਨਾਮ ਮਿਲਿਆ .


90 ਦੇ ਦਸ਼ਕ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟੀ ਵੀ ਲਈ ਮਿਨੀ ਸੀਰੀਜ ਬਣਾਈ ‘ਇਡੀਅਟ’ ਜਿਸਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਤੋਰ ਫਿਲਮ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ . ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹਰੁਖ ਖਾਨ  ਨੇ ਵੀ ਰੋਲ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਸਟਾਰ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ ਸੀ  .  ਇਸ ਨੂੰ ਵੀ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਕਰੀਟਿਕਸ ਅਵਾਰਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ .


ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਡਾਕੂਮੈਂਟਰੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵੀ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 1982 ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਵ੍ਰਿਤਚਿਤਰ ਧਰੁਪਦ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸੀ .

Sunday, February 6, 2011

'ਧੋਬੀ ਘਾਟ' ਬੁਲੰਦ ਕਲਾ ਦਾ ਉੱਤਮ ਨਮੂਨਾ

ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੱਝ ਨਵਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਆਮੀਰ ਖਾਨ ਇਸ ਵਾਰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਕਿਰਨ ਰਾਉ  ਦੇ ਨਾਲ ‘ਧੋਬੀ  ਘਾਟ’  ਦੇ ਜਰੀਏ ਕੁੱਝ ਮੌਲਿਕ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਨ । ਇਹ ਭੀੜ ਦੇ ਬਿਗੜੇ ਜਾਂ ਅਵਿਕਸਤ ਸੁਹਜ ਸੁਆਦ ਨੂੰ ਮੁਖਾਤਿਬ ਉੱਕਾ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਉਸ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸੁਹਜ ਰੁਚੀਆਂ ਦਾ ਭਰਪੂਰ ਵਿਕਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਜਾਂ ਰਿਹਾ ਹੈ ।


ਬਾਲੀਵੁਡ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ 70  ਵਿਆਂ ਤੋਂ ਨਵੇਂ ਤਜਰਬੇ ਚਲਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਉਹਦੀ ਪੂਰਨ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਫੜਨ  ਦਾ ਉਪਰਾਲਾ ਚੱਲਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ,  ਉਹ ਉਹ ਹੁਣ ਹੋਰ ਵੀ ਅਰਥ ਭਰਪੂਰ  ਪਸਾਰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਗਿਆ ਹੈ । ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਕਠੋਰ ਹਕੀਕਤਾਂ ਦੇ ਘੁੰਮਣਘੇਰ ਵਿੱਚ ਘਿਰੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦੀ ਆਤਮ ਤਲਾਸ ਦੌਰਾਨ ਬੰਦੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਛੁਪੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਏਨਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਚਿਤਰਣ ਘੱਟ ਹੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ।


ਫਿਲਮ ਧੋਬੀ  ਘਾਟ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੰਜ ਕਿਰਦਾਰਾਂ  ਦੇ ਇਰਦਗਿਰਦ ਘੁੰਮਦੀ ਨਜ਼ਰ  ਆਉਂਦੀ ਹੈ । ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਇੱਕ - ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ  ਦੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਪਿਰੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ । ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਟਿਲ ਪਲੇਨ ਤੇ ਦਰਸ਼ਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਅੱਛਾਈ ਨਾਲ ਇੱਕਮਿਕਤਾ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੰਢਾਉਂਦੇ ਹਨ ।


ਯਾਸਮੀਨ  ( ਕੀਰਤੀ ਮਲਹੋਤਰਾ  )  ਯੂਪੀ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਆਹ  ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਪਤੀ  ਦੇ ਨਾਲ ਆਕੇ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਵਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।  ਉਥੇ ਹੀ ਅਰੁਣ  ( ਆਮਿਰ ਖਾਨ  )  ਇੱਕ ਪੇਂਟਰ ਹੈ ,  ਜੋ ਆਪਣੀ  ਕਲਪਨਾ ਦੇ ਫਿਲਟਰ ਰਾਹੀਂ  ਬਾਹਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੈਨਵਾਸ ਤੇ ਉਤਾਰਨ ਲਈ  ਯਤਨਸ਼ੀਲ ਹੈ।


ਮੁੰਬਈ ਵਰਗੀ ਭੀੜਭਾੜ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿਣਾ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹੈ ।  ਉਹ ਸਮੇਂ – ਸਮੇਂ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਿਆਨਾ ਬਦਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ।


ਸਾਈ  ( ਮੋਨਿਕਾ ਡੋਗਰਾ )  ਬੈਂਕ ਇੰਡਸਟਰੀ ਨਾਲ ਤਾੱਲੁਕ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ।  ਫੋਟੋਗਰਾਫੀ ਸਾਈ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਜਨੂੰਨ ਹੈ ।


ਉਥੇ ਹੀ ਫਿਲਮ ਦਾ ਚੌਥਾ ਅਤੇ ਅਹਿਮ ਕਿਰਦਾਰ ਮੁੰਨਾ ਧੋਬੀ   ( ਪ੍ਰਤੀਕ ਬੱਬਰ )  ,  ਜੋ ਆਪਣੇ ਚਾਚੇ ਦੇ ਨਾਲ ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ ।  ਮੁੰਨਾ ਦਾ ਸੁਫ਼ਨਾ ਫਿਲਮ ਐਕਟਰ ਸਲਮਾਨ ਖਾਨ  ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਡੀ ਬਣਾਕੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਐਕਟਰ ਬਨਣ ਦਾ ਹੈ ।


ਪੰਜਵਾਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਪਾਤਰ ਹੈ ਉਸ ਔਰਤ ਦਾ ਜੋ ਅਰੁਣ ਦੇ ਗੁਆਂਢ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀ ਬੱਸ ਦੇਖਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ।ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਰਹੱਸਮਈ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਾਉਣ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਿਰਦਾਰ ਦੀ ਬਖੂਬੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ।


ਇਸ ਪੰਜਾਂ ਨੂੰ ਹਾਲਾਤ ਕੁੱਝ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਜਬੂਤ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।


ਸਾਈ ਦੀ ਅਰੁਣ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਪੇਟਿੰਗ ਨੁਮਾਇਸ਼  ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ।  ਜਿਸਦੇ ਬਾਅਦ ਦੋਨਾਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਇਕੱਠੇ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ । ਲੇਕਿਨ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਸਵੇਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਰੁਣ ਸਾਈ ਨਾਲ ਫਿਰ ਕਦੇ ਨਾ ਮਿਲਣ ਦਾ ਬਚਨ ਕਰਕੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।


ਮੁੰਨਾ ਜੋ ਸਾਈ ਦਾ ਧੋਬੀ  ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ ਉਸਦੇ ਘਰ ਕੱਪੜੇ ਦੇਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ । ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਈ ਫੋਟੋਗਰਾਫੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ।  ਉਹ ਸਾਈ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੋਰਟਫੋਲੀਉ  ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ।


ਸਾਈ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ  ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੰਨਾ ਦਾ ਪੋਰਟਫੋਲੀਉ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ।  ਸਾਈ ਧੋਬੀ  ਘਾਟ ਵਿੱਚ ਜਾਕੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਫੋਟੋਗਰਾਫੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ।


ਮੁੰਨਾ ਦਿਲ ਹੀ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਾਈ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਕੁੱਝ ਵੀ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਸਾਈ ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਅੱਛਾ ਦੋਸਤ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ।


ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਹਿਮ ਅਤੇ ਰਹੱਸਮਈ ਕਿਰਦਾਰ ਹੈ ਯਾਸਮੀਨ ਜੋ ਅਪਾਰਟਮੇਂਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਆਏ ਅਰੁਣ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹਿਲਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ । ਇੱਥੇ ਅਰੁਣ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਅਜਿਹੇ ਰਹਸਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਛੂ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਕਿਰਦਾਰ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਅੱਗੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਰੂਹਾਨੀ ਬੁਲੰਦੀਆਂ ਵੱਲ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਹੋ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।


ਪੰਜਵੇਂ ਕਿਰਦਾਰ ਨਾਲ ਵੀ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਬਾਕੀ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦਾ ਟਾਕਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪਥਰਾ ਗਏ ਵਜੂਦ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਅਤਿ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਨਾਲ ਕਬੂਲਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ।



ਕਿਰਨ ਦੀ ਫਿਲਮ ‘ਧੋਬੀ  ਘਾਟ’ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅਭਿਨੇ ਕਰ ਰਹੀ ਮੋਨਿਕਾ ਡੋਗਰਾ ਅਤੇ ਕੀਰਤੀ ਮਲਹੋਤਰਾ  ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਭਿਨੇ ਦੀ ਤਾਜਗੀ ਨੂੰ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਕਾਰਕ ਵਜੋਂ ਉਭਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।


ਮੁੰਨਾ ਧੋਬੀ   ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬੱਬਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੀਆਂ ਵੱਡਿਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਰਸਾ ਦਿੱਤੀਆਂ  ਹਨ ।  ਆਮੀਰ ਖਾਨ ਸ਼ੁਰੂ  ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਇੱਕ ਵੱਖ ਟ੍ਰੈਕ ਉੱਤੇ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ।  ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਰਪੱਕ ਕਲਾ ਦੇ ਜਰੀਏ ਅਰੁਣ  ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਸੰਗਠਨਕਰਤਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਕੇ  ਫਿਲਮੀ ਬਿਰਤਾਂਤ ਨੂੰ ਉੱਦਾਤਕ ਪਸਾਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ।


ਇੱਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ  ਦੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕਿਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇ ਦੀ ਨਵੀਨਤਾ ਨੂੰ ਅਤੇ ਮੌਲਿਕਤਾ ਦੀ  ਭਰਪੂਰ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਹੈ । ਕਲਾ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਜੀਵ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਬੰਨ ਦੇਣ ਰਾਹੀਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁਹਾਰਤ ਦੀ ਧਾਂਕ ਜਮਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ. ਮੁੰਬਈ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਤੇਜ ਭੱਜਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਕੈਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰਨਾ ਅਤੇ  ਉਸਨੂੰ ਲੋਕਾਂ  ਸਾਹਮਣੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਕਿ  ਦੇਸ਼ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ ਸਮੁਚੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਨੀ ਕਣੀਆਂ ਦਾ ਖੱਟਾ ਮਿਠਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਸਕੇ ਇਹ ਕੋਈ ਛੋਟਾ ਮੋਟਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ।


ਇਹ ਫਿਲਮ ਕਿਸੇ ਬਿਘਨ ਦੇ ਬਗੈਰ 95 ਮਿੰਟ ਇਕਸਾਰ ਚਲਦੀ ਹੈ । ਅਜਿਹੇ ਗੀਤਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਗੁਰੇਜ਼ ਕੀਤਾ ਜੋ


ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ ਜਾਵੀਏ ਤੋਂ ਫਿੱਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕਲਾਤਮਿਕ ਪ੍ਰਤਿਬਧਤਾ ਦੇ


ਆਸ ਬੰਨਾਊ ਅਹਿਦ ਦੀ ਝਲਕ ਸਾਫ਼ ਝਲਕਦੀ ਹੈ ।

Tuesday, March 2, 2010

'ਦ ਗਰੇਟ ਡਿਕਟੇਟਰ' ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਚਾਰਲੀ ਚੈਪਲਿਨ ਦੀ ਤਕਰੀਰ






'ਦ ਗਰੇਟ ਡਿਕਟੇਟਰ' ਫਿਲਮ ੧੯੪੦ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰਲੀ ਚੈਪਲਿਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫਿਲਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ ਦਰਜ਼ ਤਕਰੀਰ  ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਿਰਜਨਾ ਦਾ ਅੰਗ ਬਣਾਇਆ ਸੀ . ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਚਾਰਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਪੁਨਰ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰੋਜੇਕਟ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ .ਇਸ ਤਕਰੀਰ  ਦੇ ਜਰੀਏ ਚਾਰਲੀ  ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ.ਅੱਜ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵੀ ਚਾਰਲੀ ਦੀ ਫਿਲਮ ਦੀ ਚਰਚਾ ਜਾਰੀ ਹੈ. ਸਗੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਗਈ ਹੈ. ਲਗਦਾ ਹੈ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਦੁਨੀਆਂ ਰੁਕੀ ਹੋਈ ਹੈ.ਜੁਲਮ ਦੀ ਹਕੂਮਤ  ਕਾਇਮ ਹੈ .ਚਾਰਲੀ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਅੱਜ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਢੁਕਵਾਂ ਹੈ.



'ਦ ਗਰੇਟ ਡਿਕਟੇਟਰ' ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਚਾਰਲੀ ਦਾ ਬੁਲੰਦ ਸੁਨੇਹਾ




ਨਿਰਾਸ  ਨਾ  ਹੋਵੋ



ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਮੈਂ ਸ਼ਾਸਕ ਨਹੀਂ ਬਨਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ .  ਇਹ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ .  ਕਿਸੇ ਤੇ ਵੀ ਰਾਜ ਕਰਨਾ  ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ .  ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ  ਚਾਹਾਂਗਾ -  ਜੇਕਰ ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ -  ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ,  ਗੈਰ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ -  ਕਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ -  ਗੋਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ .


ਅਸੀ ਸਭ ਲੋਕ ਇੱਕ ਦੂਜੇ  ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ  ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ .  ਮਨੁੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਅਜਿਹੇ ਹਨ .  ਅਸੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ  ਦੇ ਨਾਲ ਜਿਓਣਾ ਲੋਚਦੇ  ਹਾਂ -  ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਤਕਲੀਫਾਂ  ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ .  ਅਸੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਨਫ਼ਰਤ ਘਿਰਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ  ਚਾਹੁੰਦੇ .  ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਸਥਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਇਹ ਬਖ਼ਤਾਵਰ ਧਰਤੀ ਸਾਰਿਆਂ  ਲਈ ਅਨਾਜ - ਪਾਣੀ ਜੁਟਾ ਸਕਦੀ ਹੈ .
“ਜੀਵਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਅਜ਼ਾਦ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ,  ਲੇਕਿਨ ਅਸੀ ਰਸਤਾ ਭਟਕ ਗਏ ਹਾਂ.  ਲਾਲਚ ਨੇ ਆਦਮੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ -  ਦੁਨੀਆਂ  ਵਿੱਚ ਨਫ਼ਰਤ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਖੜੀਆਂ  ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ -  ਲਾਲਚ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਜ਼ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ , ਖੂਨ ਖਰਾਬੇ  ਦੇ ਫੰਦੇ ਵਿੱਚ ਫਸਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ . ਅਸੀਂ ਰਫ਼ਤਾਰ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਲਿਆ ਲੇਕਿਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ.  ਅਸੀਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ,  ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ  ਬਹੁਤ ਕੁੱਝ ਦਿੱਤਾ ਲੇਕਿਨ ਸਾਡੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਹੋਰ  ਵੱਧਦੀਆਂ  ਚੱਲੀਆਂ  ਗਈਆਂ . ਸਾਡੇ ਗਿਆਨ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਨਕੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ;  ਸਾਡੀ ਚਤੁਰਾਈ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਕਠੋਰ ਅਤੇ  ਬੇਰਹਿਮ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ .  ਅਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ  ਹਾਂ  ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਬਹੁਤ ਘੱਟ  ਕਰਦੇ ਹਾਂ .  ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਾਨੂੰ ਇਨਸਾਨੀਅਤ  ਦੀ  ਜਰੂਰਤ ਹੈ . ਚੁਤਰਾਈ  ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਸਾਨੂੰ ਦਰਿਆ ਦਿਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਫਤ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ . ਇਹਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਜੀਵਨ ਹਿੰਸਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਹਥੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਏਗਾ.
“ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ ਅਤੇ  ਰੇਡੀਓ ਸਾਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ  ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਲਿਆਏ ਹਨ .  ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ  ਅੱਜ ਚੀਖ-ਚੀਖ ਕੇ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ -  ਇਨਸਾਨ ਵਿੱਚ ਅੱਛਾਈ ਹੋਵੇ - ਦੁਹਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਭਾਈਚਾਰਾ ਹੋਵੇ ,  ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਏਕਤਾ ਹੋਵੇ.  ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਰਹੀ ਹੈ -  ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ  ਨਿਰਾਸ਼  ਪੁਰਖ ,  ਔਰਤਾਂ ,  ਅਤੇ ਛੋਟੇ - ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ -  ਉਸ ਤੰਤਰ  ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲੋਕ ,  ਜੋ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਕਰੂਰ ਅਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰੀ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਇਨਸਾਨਾਂ  ਨੂੰ ਸੀਂਖਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ;  ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ ਪਹੁੰਚ ਰਹੀ ਹੈ -  ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ -  “ਨਿਰਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੋ’ .  ਜੋ ਮੁਸੀਬਤ ਸਾਡੇ ਤੇ ਆ ਪਈ ਹੈ ,  ਉਹ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ , ਲਾਲਚ ਦਾ ਦੌਰ ਗੁਜ਼ਰ ਜਾਣ ਵਾਲਾ  ਹੈ .  ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ ,  ਤਾਨਾਸ਼ਾਹ ਮੌਤ  ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਜੋ ਤਾਕਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਨਤਾ ਤੋਂ ਹਥਿਆਈ ਹੈ ,  ਜਨਤਾ  ਦੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਨਸਾਨ ਮਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ ,  ਅਜਾਦੀ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ .
“ਸਿਪਾਹੀਓ !  ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ  ਵਹਸ਼ੀਆਂ  ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪੈਣ ਦਿਓ -  ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ -  ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ -  ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ  ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਕਰਦੇ ਹਨ - ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਏ , ਕੀ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਏ ਅਤੇ ਕੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਏ !  ਜੋ ਤੁਹਾਥੋਂ  ਮਸੱਕਤ ਕਰਵਾਂਦੇ ਹਨ -  ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੁੱਖਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ - ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਡੰਗਰਾਂ ਵਰਗਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੋਪਾਂ  ਦੇ ਚਾਰੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਤੇਮਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ -  ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਗੈਰਕੁਦਰਤੀ ਮਨੁੱਖਾਂ , ਮਸ਼ੀਨੀ ਮਨੁੱਖਾਂ  ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮ ਮਤ ਬਨਣ ਦਿਓ ,  ਜਿਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਮਸ਼ੀਨੀ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ ਦਿਲ ਮਸ਼ੀਨੀ ਹਨ !  ਤੁਸੀ ਮਸ਼ੀਨਾਂ  ਨਹੀਂ ਹੋ ! ਤੁਸੀ ਇਨਸਾਨ ਹੋ ! ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਮਾਨਵਾਤਾ ਲਈ  ਪਿਆਰ ਦਾ ਸਾਗਰ ਠਾਠਾਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ .  ਨਫ਼ਰਤ ਮਤ ਕਰੋ !  ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ - ਜੋ  ਪਿਆਰ ਤੋਂ ਸਖਣੇ ਅਤੇ ਗੈਰਕੁਦਰਤੀ ਹਨ !  !
“ਸਿਪਾਹੀਓ !  ਗੁਲਾਮੀ ਲਈ ਮਤ ਲੜੋ !  ਅਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਲੜੋ !  ਸੇਂਟ ਲਿਊਕ  ਦੇ ਸਤਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਏ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਰੱਬ ਦਾ ਸਾਮਰਾਜ ਮਨੁੱਖ  ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ -  ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਆਦਮੀ  ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ,  ਨਾ ਹੀ  ਬੰਦਿਆਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਗੋਂ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਦਾ ਵਾਸ  ਹੈ ! ਤੁਹਾਡੇ  ਵਿੱਚ ! ਤੁਹਾਡੇ  ਵਿੱਚ ,  ਤੁਸੀ ਸਭ ਆਦਮੀਆਂ  ਦੇ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਹੈ -  ਮਸ਼ੀਨਾਂ  ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਤਾਕਤ .  ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ !  ਤੁਸੀਂ , ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਅਤੇ ਖੂਬਸੂਰਤ ਬਣਾਉਣ ਦੀ, ਇਸ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਮਾਲ ਰੋਮਾਂਸ਼  ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ  ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ . ਤਾਂ -  ਲੋਕਤੰਤਰ  ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ -  ਆਓ ,  ਆਪਾਂ  ਤਾਕਤ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰੀਏ - ਆਓ , ਆਪਾਂ ਸਭ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਈਏ .  ਆਓ ਆਪਾਂ  ਸਭ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰੀਏ .  ਇੱਕ ਐਸੀ ਚੰਗੇਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ,  ਜਿੱਥੇ ਸਾਰਿਆਂ  ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇਗਾ . ਇਸ ਨਵੀਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜਵਾਨ ਵਰਗ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ  ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲੇਗੀ .
“ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜਾਂ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ ਵਹਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤਾਕਤ ਹਥਿਆ ਲਈ ਹੈ .  ਲੇਕਿਨ ਉਹ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ !  ਉਹ ਉਸ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ .  ਉਹ ਕਦੇ ਕਰਨਗੇ ਵੀ ਨਹੀਂ !  ਤਾਨਾਸ਼ਾਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਲੇਕਿਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ .  ਆਓ - ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਲੜੀਏ -  ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਰਹੱਦਾਂ  ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇਈਏ - ਲਾਲਚ , ਨਫ਼ਰਤ  ਅਤੇ  ਅਸਹਿਣਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦੇਈਏ .  ਆਓ ਆਪਾਂ ਦਲੀਲ਼ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰੀਏ -  ਇੱਕ ਐਸੀ ਦੁਨੀਆਂ  ਦੇ ਲਈ ,  ਜਿੱਥੇ  ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਰੱਕੀ ਸਾਨੂੰ  ਸਾਰਿਆਂ  ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਤਰਫ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ ,  ਲੋਕਤੰਤਰ  ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਆਓ ਜੀ ,  ਆਪਾਂ  ਇੱਕਜੁਟ ਹੋ ਜਾਈਏ !
ਹੰਨਾਹ !  ਕੀ ਤੂੰ  ਮੈਨੂੰ ਸੁਣ ਰਹੀ ਹੈਂ ?


ਤੂੰ  ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਹੈਂ,  ਮੇਰੀ ਤਰਫ ਵੇਖ !  ਵੇਖ ,  ਹੰਨਾਹ !  ਬੱਦਲ ਉੱਚੇ ਉਠਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ !  ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ  ਸੂਰਜ ਝਾਕ ਰਿਹਾ ਹੈ !  ਅਸੀਂ  ਇਸ ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼  ਦੇ ਵੱਲ ਵੱਧ ਰਹੇ ਹਾਂ !  ਅਸੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼  ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ -  ਜਿਆਦਾ ਦਿਆਲੂ ਦੁਨੀਆ , ਜਿੱਥੇ ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ  ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਉਠ ਜਾਵੇਗਾ , ਆਪਣੀ ਨਫ਼ਰਤ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਾਸ਼ਵਿਕਤਾ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇਗਾ .  ਵੇਖੋ ਹੰਨਾਹ !  ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਖੰਭ  ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ  ਅਤੇ ਓੜਕ ਐਸਾ ਸਮਾਂ ਆ ਹੀ ਗਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਰਹੀ  ਹੈ . ਉਹ ਸਤਰੰਗੀ ਪੀਂਘ ਵਿੱਚ ਉੱਡਣ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ .  ਉਹ ਆਸ ਦੀ ਲੋਅ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਰਹੀ ਹੈ .  ਵੇਖ ਹੰਨਾਹ ! ਵੇਖ !

Friday, January 22, 2010

ਚਾਰਲੀ ਚੈਪਲਿਨ ਹੋਣ ਦਾ ਮਤਲਬ-ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼



ਫ੍ਰੈਂਕ ਹੈਰੀਜ਼, ਚਾਰਲੀ  ਚੈਪਲਿਨ   ਦੇ  ਸਮਕਾਲੀਨ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਪਤਰਕਾਰ ਨੇ ਆਪਣੀ  ਕਿਤਾਬ ਚਾਰਲੀ  ਚੈਪਲਿਨ  ਨੂੰ ਭੇਜਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਤੇ  ਨਿਮਨ ਲਿਖਿਤ ਪੰਕਤੀਆਂ  ਲਿਖੀਆਂ  ਸਨ:

ਚਾਰਲੀ  ਚੈਪਲਿਨ  ਨੂੰ


ਉਹਨਾਂ ਕੁਛ ਵਿਅਕਤੀਆਂ  ਵਿਚੋਂ  ਇੱਕ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਬਿਨਾ ਵਾਕਫੀ  ਦੇ  ਵੀ ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ  ਸੀ, ਇੱਕ ਐਸੇ ਸ਼ਖਸ , ਹਾਸਰਸ  ਵਿੱਚ ਜਿਹਨਾਂ ਦੀ ਦੁਰਲਭ ਕਲਾਤਮਕਤਾ ਦੀ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਰਾਹਨਾ ਕੀਤੀ  ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ  ਲੋਕਾਂ  ਨੂੰ ਹਸਾਉਣ  ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲੋਕਾਂ  ਨੂੰ ਰੁਆਉਣ  ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ  ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ  ਹੁੰਦੇ  ਹਨ।


ਚਾਰਲੀ  ਚੈਪਲਿਨ  ਨੇ  ਜੀਵਨਭਰ  ਹਸਾਉਣ  ਦਾ  ਕੰਮ  ਕੀਤਾ  । ਦੁਨੀਆਂ  ਭਰ  ਦੇ  ਲਈ। ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਭੇਦ ਭਾਵ  ਦੇ । ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ   ਨੂੰ ਵੀ ਹਸਾਇਆ  ਅਤੇ ਰੰਕ   ਨੂੰ ਵੀ ਹਸਾਇਆ । ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਤਕ ਅਮਰੀਕਾ   ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ  ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵ  ਦੇ  ਲਈ ਭਰਪੂਰ ਹਾਸੇ  ਬਿਖੇਰੇ । ਉਹਨਾਂ ਨੇ  ਆਪਣੇ ਬਟਲਰ ਨੂੰ ਵੀ ਹਸਾਇਆ , ਅਤੇ ਦੂਰ ਚੀਨ  ਦੇ  ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤ੍ਰੀ ਚਾਊ ਏਨ ਲਾਈ  ਵੀ ਇਸ ਗੱਲ  ਦੇ  ਲਈ ਬੇਵਸ਼ ਹੋਏ  ਕਿ ਵਿਸ਼ਵ ਸ਼ਾਂਤੀ  ਦੇ , ਜੀਵਨ ਮਰਣ  ਦੇ   ਮਸਲੇ ਤੇ  ਹੋ ਰਹੀ ਵਿਸ਼ਵ ਨੇਤਾਵਾਂ  ਦੀ ਬੈਠਕ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ  ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ  ਮੰਗਵਾ ਕੇ  ਚਾਰਲੀ  ਚੈਪਲਿਨ  ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇਖਣ  ਅਤੇ ਚਾਰਲੀ   ਦੇ  ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਪੌੜੀਆਂ  ਉਤੇ  ਖੜੇ ਰਹਿਣ ।


Click here to read more

Friday, October 23, 2009